De laatste
weken cruisen we tussen de baai van Palma en San Jordi. Ondertussen kennen we
enkele mooi plekken waar we afhankelijk van de wind en de golven voor anker
gaan.

Onverwachtse
pech is toegeslagen. Dieptemeter, kettingteller en verlichting van een
kaartplotter zijn stukgegaan. Deze gebreken houden ons in de buurt van Palma
waar vele watersportwinkels zijn. In Palma stad was een nieuwe transducer voor handen. Diepte
in het water kunnen we weeral aflezen, het meest belangrijke gebrek was snel
verholpen. Kettingteller en kaartplotter zijn wat anders en houden mij nog
enkele dagen bezig.

De beide
kleine dorpen, Magaluf en Santa Ponsa, waar we regelmatig voor anker gaan staan
vol met hotels, restaurants en bars. Aan het strand toeren de bananaboten en consoorten
volle snelheid tussen op anker liggende boten en door toeristen gehuurde
peddalo’s. Zij trekken hier hun niets van aan en zien geen gevaar in hun wilde
gedrag. Wonder bij wonder dat hier nog geen ongelukken zijn gebeurt.

Wij ankeren
op een ruime afstand van die kermis en kunnen hier veilig in zee zwemmen.

Corine heeft het varen met de Cosi dinghy goed onder de knie. Ze geniet van het zonnetje en ploeterd door de golven.

Ook de Blue
Moon “www.kielwasser.org” blijft niet gespaard van pech. Het lijkt wel aanstekelijk. Een lek
aan hun watermaker blijkt serieus te zijn en zuiver water is een noodzakelijk iets. Op
zee staan er geen tapkranen en in de havens kun je zonder betalende overnachting geen water verkrijgen.
Peter demonteerd de watermaker en na een uur zwoegen in de
kleine warme ruimte komt het geheel eruit. De Blue Moon is voorbereidt om een
wereldreis te maken en heeft zonodig veel onderdelen aan boord. Het geluk lacht
hun toe, het gebartsten lekkende onderdeel hadden ze gelukkig aan boord. Na een
uurtje loopt de watermaker weer op volle kracht en is de spanning voorbij.

Tegen de
avond tovert Ulrike een lekker avondmaal op tafel. Later varen wij met “Captain Corine” aan het stuur naar wal. Slenterend van de warmte bezoeken wij het
toeristich gedeelte van San Jordi. Wat een massa volk.
In een boetiek ziet Corine een nieuw sjakoske en kan het niet laten deze niet aan te schaffen. Eerlijk moet ik toegeven dat het een mooie handgemaakte lederen handtas is. Fier draagt ze even later haar nieuwe aanwinst over de schouder.
In de Irich Pub, met een grote pint Guinnes voor onze neus, luisteren wij naar het live optreden van een Irish band. Heel de pub gaat uit de bol.

Tegen middernacht is het tijd om terug te keren. We varen we door de
donkere baai op zoek naar de Cosi die ergens zonder ankerlicht op ons ligt te
wachten. Het is pikkedonker en heel de baai ligt vol met schepen. Waar is de Cosi?