De tocht
uit de baai van Fornelis naar het eiland Mallorca was prachtig. De weergoden waren ons vandaag gunstig gezind. Met een ruime wind van 4 beaufort op 90 graden in de zeilen voeren we rustig met een gemiddelde snelheid van 9 knopen de 85 mijl tussen Fornelis naar Puerto de Soller. De autopilot nam het roer over zodat wij konden
genieten van uitzichten langs de kust van Menorca en Mallorca.

De tonijn
die onderweg aan onze vislijn kwam knabbelen zal wel even geschrokken zijn. Het
was een gevecht van een half uur vooralleer het beestje van ruim 12 kg aan de
oppervlakte was. Het zwemplatform werd weeral één slachtveld maar het avondmaal een feestmaal.

In de late namiddag laat de Cosi haar anker vallen midden in de nog vrij lege baai van het
dorpje Puerto de Soller. In augustus verleden jaar hebben we hier, samen met
Marc en Dace, mijn verjaardag gevierd. Soller is de enigste jachthaven aan de
westkant van het eiland Mallorca, heeft een vrij goed beschermde ankerplaats en
is een gekende toeristische locatie. Rondom de haven zijn hotels en
pensions, restaurants en horeca
zijn weelderig aanwezig. Enkele kleine supermarkten voorzien de bevolking van
verse groenten, fruit en dagelijke benodigdheden. Kortom, alles is hier bij de
hand.

De
massa gekuiste tonijn krijgen we niet
in onze vriezer. Met enkele porties tonijn bezoeken we een Engelsman en een Duitser die naast ons in de baai afgemeerd liggen. Per toeval of
niet had de Engelsman een barbecueavond en kwam de tonijn goed van pas. Zij dankten ons voor de mooie portie
gekuiste en ingepakte verse tonijn.

Tot nu toe bleven we gespaard van gebreken aan boord. Sinds
enkele dagen hadden we een probleem met onze watermaker. Er was een barstje
ontstaan in een blok waar verschillende drukkanalen samenkomen. Na een onderhoud met Rob van de
firma Robwink uit Leliestad, de invoerder voor de Benelux, lijkt dit een fabrieksfout te zijn. Onmiddellijk
neemt Rob actie en zoekt de snelste oplossing om ons het onderdeel te bezorgen.
Wat een ongelooflijke super service. Wij op onze beurt zoeken een bestemming om het onderdeel toe
te laten zenden. De Cosi heeft geen vast adres en zo zijn we aangewezen een bestemming op het vasteland te zoeken. Het havenkantoor van Montramontane in Puerto de
Soller geeft toestemming om hun adres te gebruiken en heeft ook het voordeel
van de prachtige omgeving en de goede uitvalbasis naar Palma de Mallorca.

Twee dagen later
leverde DHL het pakketje netjes af in het havenkantoor. Tom en ik sleutelen een
uurtje en het euvel aan de watermaker is verholpen.

Voor Tom is
het weeral zover. Tien dagen vakantie vliegen voorbij en weeral is de dag
aangebroken om huiswaarts te keren. Afscheid nemen doet pijn, ook al is het
voor even.
Wij blijven nog een weekje voor anker in de baai van Soller. Vanuit de kuip van de Cosi is het heerlijk vertoeven en hebben we prachtig uitzicht over de baai, de haven, de omliggende bergen en het dorp. Tegen 26 juni moeten we in Canet zijn, een haven in Frankrijk. Daar zien we onze vrienden Denis en Sandra.