Het was een
rustige oversteek van Alghero (Sardinië) tot Mahon (Menorca), 28 uur onderweg over een
afstand 200 mijl. Tegen de middag varen we de ingang van Mahon binnen omgeven door bunkers, villawijken en villa’s op de mooiste plekjes. Naast het eiland Illa de
Llatzeret gaan we voor anker. De enige baai waar men kan ankeren is bijna volzet met zeiljachten, vrij vroeg voor de tijd
van het jaar.

Mahon is
een mooie stad, een bezoek waard. Hier komen we later voor enkele dagen terug.
Op 24 en 25 mei vindt hier een regatta plaats voor een iets grotere klassen van schepen dan de Cosi. Wandelend op de kade genieten we van het onbetaalbare speelgoed. We blijven een tweetal dagen en
hebben enkele werkjes te doen. Dringend voorraad aanschaffen en voor onze
internet verbinding zorgen zijn de belangrijkste. Internet hebben we nodig voor
de weerberichten dagelijks na te kijken. De tramontane en mistral winden durven
hier nogal eens lelijk huishouden en daar willen we voorbereid op zijn.

We voelen
ons al snel terug thuis in de Balearen. De vriendelijkheid en behulpzaamheid
van de inwoners is nog steeds terug te vinden. Bij het inkopen valt het ook op
dat het in Spanje toch nog beterkoop is dan in Sardinië. Na een ganse dag regen
risceren we toch om tegen valavond onze dinghy te nemen om twee mijl verder in
de stad even te stappen. Tussen twee buien in vertrekken we met volle snelheid
richting stad, ja wat dacht je, regendruppels worden een waterval en we komen
doornat aan. Na een uurke zijn we redelijk opgedroogd en weeral tussen twee
regenbuien door varen we terug naar de Cosi.

Gisteren
heeft Yiogo, de Spaanse internet provider, mijn simkaart van internet geactiveerd. Wij zijn terug
aan de wereld aangesloten en kunnen email en weerberichten opvragen.

Laat in de
namiddag gaat het 40 kg zware Rocna anker omhoog. Er staat een lichte wind en
we hijsen de zeilen bestemming Noord Menorca, Badia de Fornells. We passeren
het Natuurparc S’Albufera des Grau waar volgens de Imray guide ook
verschillende mooie ankerplekken zouden zijn. We zetten zetten koers naar de Punta
Des Morter, de wind in de zeilen stuwt de Cosi en Tom aan het roer tegen 9,5
knopen naar zijn bestemming.

Bij Punta
des Morter varen we via de smalle ingang de baai van Fornelis in. Op de flanken
van de hoge rotsen links en rechts van de ingang staan berggeiten te grazen, in
de lucht hangen enkele voorlopig onbekende grote vogels.

We passeren
het dorpje Fornell en varen dieper in de baai. Tegenover Ses Salines droppen we
het anker. We activeren de ankerwacht voor de hevige wind, volgens de
gribfiles deze nacht tot 35 kopen, 6 beaufort. Wij liggen veilig voor anker.

Het is
ondertussen bijna zeven uur en ierdereen heeft honger. Patatjes in de schil,
een frisse salade en biefstuk staan op het menu. Ieder heeft zijn werkje en na
een half uurtje zitten we aan tafel en smullen we van onze maaltijd.

’s Nachts
blaast de wind fluitend door de mast en rigging. Van golven of swell hebben we
in de baai geen last. Iedereen slaapt lekker, Tom snurkt.

In de morgen
wil Tom vissen met “een stuk biefstuk” bij gebrek aan wormen. Kwestie van
bezig te blijven. Straks gaan we het dorpje Fornelis verkennen.
De Sirocco blaast nog steeds tegen 25 knopen, na de middag zou hij afnemen.