Alghero is ongeveer 20 mijl noordwaarts. We moeten ons niet haasten
en vertrekken pas tegen de middag. Er staat bij vertrek vrijwel geen wind en we starten op motor. Een uurtje voor de verwachte aankomsttijd steekt de
wind op en het duurt niet lang of er blaast een flinke bries. In Alghero haven
kunnen we diesel tanken, 1,91 euro voor een liter aub. Altijd geweten dat
brandstof in Italië voor brandstof vrij duur was en in de havens doen ze er nog
een schepke bovenop. We vullen de dieseltank en dokken 440 euro neer, gelukkig
heb ik een zeilboot en geen motorjacht.
Alghero is één van de belangrijke toeristische steden van Sardinië en telt drie havens waar we terecht kunnen. Al bij het
binnenvaren van de haven kwam een havenmeester van één van de havens een
ligplaats voorstellen. Dit gaat snel dacht ik en ruikt naar afbieden. De ligplaats die
hij vrij had lag echter pal in de wind. We moesten diesel tanken maar dit kan vanaf drie uur, we hebben ruim een uurtje de tijd om een goede ligplaats uit te zoeken. We starten de dinghy en gaan op zoek. Uiteindelijk belanden we in het havengedeelte van Aquanautica en kunnen een
reuze deal sluiten, afbieden help nog altijd. De volgende dagen worden serieus
winderige dagen en dan willen we toch veilig en beschut liggen. Daarbij nog een mooie stad
is mooi meegenomen.

De volgende dagen staat er inderdaad een stormachtige wind
uit het NW. Gelukkig liggen we bij deze 35 tot 40 knopen wind niet voor anker.
Alghero heeft ons veel te bieden en daar genieten we van. De stadswandelingen
in de beschutte straatjes in het omwalde oude gedeelte van de stad zijn
gezellig. Lokale kleine winkeltjes, restaurantjes en pubs maken er een mooi
geheel van. De vele kerkjes en oude opgeknapte huizen bezorgen uniek beelden. Pasta en pizza staat bovenaan op de
menukaarten, daarna vis en schelpdieren. Een Sardische specialiteit is Botarga
wat gedroogde viskuit van Harder is. Stukjes Botarga worden bij pastas verwerkt
en geven een lichtzoute vissmaak. Ook Ricci (zee-egel) wordt hier geserveerd.
Uit de in twee helften doormidden gesneden zee-egel wordt het rozige vlees rauw
uitgelepeld. De smaak is speciaal maar niet slecht en voorzichtig eten.

’s Morgens ga ik naar de lokale markt voor fruit en
groenten. Aan de andere zijde van de straat is een overdekte vismarkt met
dagelijks verse aanvoer. Het ik een kleine markt waar lokale boeren hun verse
producten komen verkopen. Gezellige mensen en superverse groenten en fruit,
beter en gezonder kan het niet en een plezier om te markten. En, den Tom maakt er een lekkere schotel van, koken kan hij als de beste !!! ankeren is wat anders, ha haZaterdag 26 april, de dag voor Tom naar huis gaat, zoeken we via tripadviser een lekker restaurantje uit en komen in het toprestaurant La Posada Del Mar terecht. We bestellen het degustatiemenu van vis a volenté, heerlijk klaargemaakt en lekker smullen. Pasta met kreeft, scampi’s, calamar … .Als we denken het laatste gerecht te hebben gehad komt er nog een visschotel, gebakken en gegrild. Eigenlijk te veel, maar ja, zo’n lekker eten kan je toch niet overslaan.

Maandag, 28 april.
Wegens de aanhoudende wind ga ik ons verblijf voor een week
verlengen. De ene na de andere Mistral (NW wind uit Zuid Frankrijk) houdt ons
gevangen in Alghero. Ondertussen heeft onze koffieperculator het begeven en heb
ik noodgedwongen via internet een nieuwe besteld. In Sardinië zijn ons type
koffietoestellen onbekend.

Nu Tom terug naar België is vertrokken is het even stil in
de Cosi. Al snel maken we beter kennis met onze Engelse buren en nodigen hun
uit voor een biertje. Tot ’s avonds laat praten we over koetjes en kalfjes.
Weeral een dag voorbij.