Na twee dagen in de haven van Carloforte draait de wind
zuidwaarts. Het geeft ons een goede koers om te vertrekken. Onze bestemming zou
veertig mijl noordwaarts zijn, de haven van Torre Grande in de Golfo Di
Oristano.

Als we een vijftal mijl uit de kust zijn zie ik in de verte
opblazend water. Het lijkt wel het teken van een walvis. Met de verrekijker
bemerken we het meermaals. Spijtig, ik schat de afstand te groot om er naar toe
te varen. Op internet zoek ik op of het werkelijk walvissen kunnen zijn,
volgens dit medium is het geen uitzondering om deze te hier te spotten.

De wind blijft aanwakkeren en na de middag komen er
stormwaarchuwingen over de marifoon. Dit was niet voorzien maar geen paniek
binnen een tiental mijl zijn we ter plaatse.

In de baai van Oristano loeit de ZW wind tegen 25 knopen en
wakkert aan tot 30 knopen. Zelfs de golven staan hier op 1,5 meter hoogte. Dit
zal problemen geven om de haven van Torre Grande binnen te varen. Een oproep
met vhf of telefoon aan de haven heeft geen resultaat. Het antwoordapparaat
staat aan en de kanaal 9, 15 of zelfs 16 komt geen antwoord. Het is Pasen, dat
zal dan maar de reden zijn. Na een negatief resultaat om de haven in te varen
besluit ik in de commerciële haven een beschutte plaats om de nacht door te
brengen te zoeken. We leggen aan de kade van een pastafabriek aan, veel ruimte
en met uitzicht over de haven. Het is bijna donker dus wat maakt het uit. We
liggen stevig aangemeerd en zelfs gratis, laat de wind maar loeien.

Een stevige pot wortelpuree met kip komt op tafel. We praten
nog wat na, bekijken de kaart en mogelijkheden voor morgen en kruipen
uiteindelijk in bed.