Wind, wind,
wind.

Storm,
donder en bliksem over de Adriatische zee, windkracht 7 met windrukken tot 40
knopen over onze locatie op de Thyrrheense zee. De ganse dag gaf men gale
warning op marifoon, de Navtex bevestige per bericht en de gribfiles waren
duidelijk.

In havens
was geen plaats en aan de ankerboeien mochten we niet, te groot, te zwaar,
bezet… .Zoeken naar goede ankergrond was genoodzaakt. We proberen Porto Pozzo
waar we de nacht nog doorbrengen. In de morgen begonnen de eerste windrukken te
komen en al snel bemerkten we ankerslippen. Opkrassen en betere ankergrond
opzoeken. Ik telefoneer met Felice, een vriend die hier in de streek jaren met
toeristen chartert, daar heb je vrienden voor. Felice geeft perfect advies. Na
een uurtje varen komen we op de advieslocatie aan. Verschillende grote schepen
liggen hier voor anker maar we hebben ruimte zat. De zandgrond geeft sterkte
aan het anker, we voelen de ankerketting trekken bij de eerste worp. De 60
meter ketting moeten de Cosi op een diepte van 17 meter ter plaatse houden. Op
de Raymarine plotter en iPad zetten we de ankerwacht aan, we liggen muurvast. Toch
nemen we geen ririco en blijven de ganse dag aan boord, moest het anker gaan
krabben dan verschuift het schip snel.

Wat doe je
dan de ganse dag? Slapen, vissen en tv kijken.

Maandag 26
aug

Onze
batterij/lader omvormer geeft problemen. Niet dat dit de eerste keer is want de
warme buitentemperatuur is voor de meeste combitoestellen een probleem. De
omvormer lader is één van de belangrijkste onderdelen van ons schip en hij zorgt
voor electriciteit en het laden van de batterijen. Watermaker en dagelijks energieverbruik maken hier
gretig gebruik van. Daar we bijna nooit in een haven liggen moeten we dagelijks
onze batterijen opladen. Als alternatief hebben we onze windgenerator die de
laatste dagen flink zijn best doet.

We varen
naar de haven van Vecchio en vragen voor een ligplaats. De prijs doet ons al
snel bepalen dat het voor slechts één nacht zal worden, 101 euro astenblieft.
Onze aangeboden ligplaats is alles behalve gezellig, een andere hebben ze niet
beschikbaar. Heel de haven stinkt naar de dieselolie. Bij het tankstation is
men niet erg voorzichtig en is morsen geen probleem. Als we er een opmerking
over maken lacht men ons gewoon uit. Ook algemeen vuil drijft in de haven maar
we hebben geen andere keuze. Deze haven is zeker geen aanrader en de blauwe
vlag zal hier niet snel wapperen.

Van dit
dagje haven gaan we gretig gebruik maken, schip kuisen, inkopen doen, een
ventilator voor de omvormer zoeken en alle vuilzakken droppen. Een dorpje
verder vind ik een 12 Volt ventilator/blower, ik bouw deze in en het probleem
lijkt opgelost.

Dinsdag 27
augustus

We verlaten
de vuile haven van Vecchio. De reuk van diesel hangt in het ganse schip en ook
is iedereen ervan geïrriteerd .
Enkele mijlen verder bevind zich de baai van San Caprianu dewelke we
eerst verkennen. Er staat nog steeds een harde wind van 30 knopen, dus moeten
we goede ankergrond vinden.

Bij
aankomst in de baai van San Caprianu laten we halverwege de baai ons anker valllen met 50 meter ketting.
Eerst hebben we twijfels maar het apparatuur aan boord zegt dat het ok is, we
liggen muurvast. Aan het strand zijn verschillende restaurantjes en een
voedingswinkel. De lokale duikschool draait op volle toeren.
Op enkele honderden meter naast de Cosi krijgen we een show te zien van twee vliegtuigen die ingezet worden voor blussen van branden. De piloten oefenen om water scheppen uit de zee, even later zie je hoe ze het weer lossen, gelukkig boven de zee en niet boven de Cosi. Een waar spektakel en we hebben VIP plaatsen.

Woensdag 28 augustus

We varen de baai van San Caprianu in Corsica uit met een zwoele toch sterke wind. Het weerbericht geeft voor vandaag maximum 30 knopen wind en voor de volgende dagen slecht 10 knopen. Vandaar besluiten we van deze wind gebruik te maken om 35 mijl verder de baai van Cala Di Volpe in Sardinië als bestemming te nemen. Eens enkele mijlen op zee voelen we de wind nog sterker aanwakkeren. Het zeil gaat van reef één naar reef twee, het kleinste zeil dat we kunnen zetten, de genua wordt een klein fokte. Tussen Corsica en Sardinië krijgen we windstoten tot 45 knopen, windkracht 8. Buiten het feit dat we goed nat worden van het opspattende water was het heel spannend maar ook gezellig. De Cosi houdt goed stuur en is heel stabiel en erg snel. Na drie uur komen we op de bestemming aan. Een groot gedeelte van de baai is voorzien voor superjachten, en wat voor superjachten. We droppen ons anker en weeral 55 meter ketting naast onze reuze buren. Ankerwacht op en dan onder de douche.

Tom kookt vandaag en maakt een heerlijke couscous schotel en we moeten eerlijk zeggen dat hij dat heel fijn doet.
Lekker, lekker, lekker.

Tom citeert,

Twee weken
aan boord , de dagen vliegen voorbij .

Wat Marc
eerder meldde moet met pijn in het hart nogmaals gezegd.,
Kristalhelder
water , prachtige baaien en stranden , maar …. ,
Geen leven
onder water !

In Porto
Vecchio waren we getuige van een spill tijdens het tanken , tientallen liters
werden gewoonweg naar zee toe weggespoeld . Enkele dagen voordien waren we nog
getuige van een prachtige fotoreportage van de dagen van weleer , hele ruimen
vol vis. Triest .

De Cosi is
een perfect geslaagd en uitgerust schip .
Marc leest
de wind uitmuntend . ( daar dient ze voor )
Gisteren
merkten we dat indien gewenst een dagtrip naar Rome haalbaar was .

Voor mij
was zeilen een uitdaging ., Scherper , sneller , felle wind , en liefst nog
meer wind.
Misschien
is de essentie van zeilen dat je gaat waar je wil .

Zoals ik al
zei , tijd is kostbaar , mijn
vakantie kort af .

Nog een weekje
om ten volle te genieten en Marc op z’n paardje te zetten tijdens het ankeren .