Na Puerto de Soller
hebben we ons verplaatst naar het uiterste noorden van het eiland Mallorca. De
Cosi heeft zijn anker gedropt in de grote baai van Puerto de Polenca. Honderden schepen liggen hier netjes voor anker. In de
Balearen mag men niet zomaar ankeren en beschermt men het zeegras wat duidelijk te zien is aan de weelderige groei.
Men voorziet ankerboeien die men kan huren of men mag zijn anker droppen in zandgrond als er plaatsjes vrij zijn. Het water is heel helder en de groene ondergrond geeft een gevoel dat de Cosi midden in een grasveld staat. De ontelbare vissen
die her en der rond de Cosi zwemmen en zich verstoppen in het gras maken je
wakker uit deze droom.

Het stadje
Polenca ligt enkele kilometer landinwaarts. Het is gesticht door de Romeinen.
Polenca heeft nog een autentieke kruisweg dat naar de El Calvari kapel leidt. Na 365 treden, die langs de kruiswegstaties leiden, kom je aan de kapel.

Zaterdag
hadden we terug contact met Denis en Sandra. Zij zijn met hun
zeiljacht Tiara van Ibiza naar Mallorca overgevaren. De Tiara ligt voor anker in
de baai Cala Mondrago ten zuidwesten van Mallorca, een vijtig mijl van Polenca
vandaan. In de namiddag lichten we het anker en varen hun tegemoet.

Het is een
wondermooie ankerplaats zoals zij ons eerder vertelden. Helderblauw water
omgeven door lage kliffen met verscheidenen kleine grotten. Gelukkig is er nog een plaatsje vrij om de Cosi
voor anker te leggen. De twee kleine strandjes hebben veel bijval, bootjes varen in en uit de baai en toch geeft het een rustig gevoel.
In de vroege avond varen we naar één van de drie locale restaurantjes
aan het strand en genieten van de zonsondergang.

Zondag, 11
augustus.

De dag begint
met de stroomgroep die uitvalt en geeft foutcode “geen koelwater aanvoer”. Ik
zoek gereedschap en duik in de bakskist waar ik net inkan. Gelukkig is het hier
beneden nog vrij fris. Ik open de geluidwerende kist rond de generator, draai
de bouten uit de waterpomp en zie snel de oorzaak van de foutcode. De impellor
is aan vervanging toe. Na een half uurtje is de klus geklaard en draait de
generator terug als een horloge.

Aan de hoek
van de baai is een DAN duiklocatie. Denis en ik gaan op verkenning. Ter plaatse
staat er een vrij grote deining voor ons rubberbootje dat we besluiten de
overkant te verkennen. We vinden een
rustig plaatsje waar we onze dinghy kunnen ankeren. Nog even terug om
onze duikuitrusting op te halen en even later duiken Sandra, Denis en ik het
water in. Er staat tot meer stroming dan verwacht, we zien scholen piepkleine
vissen. In het gras vinden we visjes van alle formaat die zich verschuilen. Langs
de wanden van de klif zijn verschillende ondiepe grotten. We vinden enkele
tunnels die ons inspireren maar wijslijk blijven we er uit.

’s Avonds varen
we naar het strandje en genieten van het uitzicht over de baai en onze beide
schepen. Iedereen is happy.