Wij zijn
bijna vier maanden onderweg en hebben 2310 mijl (3717 km) gevaren. Veel mooie
baaien en uitzichten hebben ons bekoord, we vaarden via de Atlantische kust van België,
Frankrijk, Spanje en Portugal. Het kanaal van Gibraltar zijn we doorgestoken tot Marokko. Nog even en mogelijk komen we aan de Cote Azur. Het
verschil van de streken per land is enorm. Van groene landelijke uitzichten tot dorre droge gronden en rotspartijen, van goedkope havens tot dure en enorm dure havens. Elke streek heeft zijn charme en mooie
natuur. Maar één ding is overal hetzelfde, de natuur wordt niet gerespecteerd.
Het ontelbare plastiek en voorwerpen zoals isoleermateriaal, een tv, flessen, bekers, vuilzakken dat wij
zijn tegenkomen is onbegrijpelijk. Visjes zien wij hier en daar nog zwemmen
maar de zeeën zijn leeggevist. De visfuiken die wij zagen ophalen waren zo goed
als leeg. Met moeite telden wij enkele tientallen dolfijnen in de Middellandse
zee. Aan de Atlantische kust van Coruna tot Gibraltar hebben geen enkele
dolfijn gezien. Dagelijks vaart een ontelbare vloot moderne vissersschepen uit. Anderzijds is het aanbod in de vismijnen in verhouding heel klein. Met ondersteuning van
Spanje is men fishfarms gaan aanleggen. De fishfarms in Galicia dienen voor de
kweek van mosselen. In de Middellandse zee heeft men in de fishfarms fuiken
liggen vermoedelijk voor de kweek van vissen.

Wij
hebben in natuurgebieden voor anker gelegen, wij hebben gesnorkeld en ik ben gaan duiken.
Er is echt weinig vis te bespeuren, in de beschermde gebieden ziet men iets
meer vis en meer variëteit in vissoorten, maar armzalig weinig.

Sinds
gisteren liggen we in een kleine baai op het eiland Ibiza. Aan het kleine
strand staat en hotel en zijn enkele restaurants en cafétjes. Iets verder is een
Spar winkel, that’s all. Het water is helder met een zicht van minimum 20
meter.
Zwemmen biedt verkoeling. Marc maakt een onderwater film van de visjes
en plantengroei. Het anker met ketting dat in het witte zand ligt is duidelijk zichtbaar. Enkele visjes zoeken voedsel in het omgewoelde zand rond de ketting en anker. Iets verder zie ik een
kleine rog, de eerste in deze vakantie.

Eergisteren zijn onze gezamenlijke
vrienden Denis en Sandra met het zeiljacht “Tiara” vanuit Zuid Frankrijk
toegekomen. Wij blijven enkele dagen samen om gezellig bij te praten temeer
daar Marc en Dace hun meer dan een
jaar niet hebben gezien. Het was
een innige vereniging en vele verhalen werden bovengehaald.

De
namiddag bracht watersport teweeg, snorkelen, wat onnozel doen met de bijbootjes, foto’s maken, zwemmen en rusten. We amuseren ons enorm
en doen de gekste dingen. De dag sloten we af met een drankje in de Zulu Lounge, een gezellige bar in de baai.