De lange
rechte kust aan de Costa Del Sol brengt ons van onze ankerplaats naar Puerto
Deportivo Almerimar, waar men
beweert de goedkoopste haven van Spanje te zijn.

Een reuze
haven van formaat, gelegen op één km van de sneeuw van de Sierra Nevada en één km van de
woestijn. In Almerimar wordt je hartelijk ontvangen en begeleid naar je
aangewezen ligplaats.

Dat is ook
nodig. De grote haven met rondom winkeltjes en honderden apartmenten van alle
formaat kent veel leegstand. Een groot probleem om de haven levendig te houden.
Apartementen zijn hier te koop voor weinig geld maar je beland bijna in een
spookstad. Daarbij liggen de lege blokken apartementen er alles behalve onderhouden
en aantrekkelijk bij. De enkele bars en restaurants trachten te overleven.
Buiten een nieuwkomer met moed wordt hier weining vernieuwd of geïnvesteerd.
Sommige winkels of horeca zaken geven de indruk van 25 jaar terug in de tijd.

Ten noorden
van Almerimar ligt een enorm gebied van overdekte groenten- en fruit serres,
ongeveer 30 km lang op 15 km breed. Op Google Earth of Google maps zie je deze
oppervlakte als een groot wit vlak.

De volgende
dagen varen we van ankerplaats naar ankerplaats. Telefoon, internet en wi-fi zijn er nauwelijks. Mooie
idyllische plaatsjes en ongerepte natuur zijn schering en inslag. Onverwacht gaan we voor anker bij een naaktstrand.

Het water is
heel helder, het anker en ketting zien we op de bodem liggen. Rotsen in alle
kleuren steken af tegen de azuurblauwe zee en heldere hemel. Nog een 150 mijl
te gaan tot Ibiza. De Sierra Nevade met besneeuwde bergtoppen laten we achter
ons liggen.

Dace maakt
lekkere gazpacho. Marc presenteerd zijn heerlijke kookkunsten. Elke avond
genieten we samen bij en wondermooie zonsondergang. De dagen vliegen voorbij.