De dagen
vliegen voorbij. Marc en Dace verblijven al één week aan boord en zijn in de golvende bewegingen ingeslingerd.

Als we een
voet an wal zetten krijgen ook zij het wiebelende gevoel dat wij landziekte
noemen. Het is een vreemd gevoel als je aan wal bent en het lijkt dat alles rondom je heen beweegt wat uiteindelijk niet kan. Het
komt uit je hersens die niet snel genoeg de constante bewegingen van aan boord
kunnen neutraliseren. Misschien kan onze huisdokter met een
deskundige uitleg reageren.

Buiten het
vakantieleven aan boord zijn er ook andere werkjes op te knappen. Onderhoud,
kuisen, aankopen doen, eten klaarmaken, afwas ect. Deze dagelijkse werkjes worden
door iedereen netjes afgehandeld. Op deze manier verloopt het leven aan boord in een
fantastische sfeer. Iedereen is happy en ’s avonds voldaan van het gezellige
verloop van de dag.

Na Chipiona
zijn we tot Marina Cherry gevaren waar we voor de haven het anker hebben
gedropt. Er stond vrij veel wind op de kop en de golven sloegen omhoog langs de Cosi. Met
onze motor op 1600 toeren en een snelheid van 6 knopen kwamen we in de vroege
namiddag aan.

Heel de nacht heeft het hard blijven waaien en rond vier uur ging het
ankeralarm af. De Cosi was een beetje verschoven maar er was ruimte zat, dus
geen probleem. Toch bleef de harde wind aanrukken tot 30 knopen wat het anker
steeds een beetje doet herschuiven.

Gisteren
vaarden Marc en ik met de dinghy naar het lokale stadje net om de hoek voor
inkopen maar aan het hoekje zijn we teruggekeerd wegens de grote golven. We
hebben dan maar het anker gelicht en met de Cosi naar de stad gevaren. Daar
wilden we eventueel in de haven El Puerte de Santa Maria overnachten tot we het
tarief voorgeschoteld kregen. Wij betalen geen 85 euro voor een stukje steiger
en verder niets. Dus eventjes een leugentje voor bestwil en met de uitleg dat
we naar de apoteek wilden mochten we een uurtje van de steiger gebruik maken.
Dus met zen vieren inkopen gaan doen. Geen rekening gehouden met de Spaanse
siesta stonden we bij de meeste supermercado’s voor gesloten deuren. Gelukkig
vonden, we na lang wandelen, een voor hier reuze supermercado met open deuren en keerden we
met volle winkeltassen terug naar de Cosi. Nog even water getankt, landvasten
los en weergekeerd naar onze ankerplaats om het hoekje. En voila, 85 euro gespaard.

Vandaag
zijn we net vertrokken richting Tarifa. De weersvoorspelling voor morgen zit
perfect om de Straat van Gibralter door te varen. Algemeen is de zeilregel om
bij oostenwind van meer dan 3 à 4 bft, afhankelijk van de afmeting van het
schip, niet door de Straat te varen wegens gevaar voor reuzengolven. Hier werd ik ook voor verwittigd door verschillende zeilers die de Straat van Gibraltar regelmatig doortrekken.
Voor vertrek door de Straat is het ook aangeraden om de maritieme diensten nog even
te contacteren en hun advies op te volgen. Gisteren was er ook een mayday van
een vissersboot in problemen in de omgeving van de straat van Gibraltar.

Morgenvroeg vertrekken we, na raadpleging van de maritieme diensten, uit Tarifa naar Ceuta.
Ceuta is een Spaanse havenstad in Marokko. Maar eerst lopen we eerste Gibraltar
binnen om taksvrije diesel in te slaan. http://nl.wikipedia.org/wiki/Ceuta