Het weer is
omgeslagen. Bewolkt, soms beetje regen en er is geen beterschap in zicht voor
de volgende dagen.

We kiezen
om naar het betere weer zuidwaarts te zeilen. De wind zit goed en in de vroege
ochtend heffen we de zeilen. Na een derig mijl, ter hoogte van Aveira valt de
wind weg en het zonnetje laat zich even zien.

Het tij om
de rivier Aveiro op te varen zit goed en we besluiten daar voor anker te gaan.
Volgens de cruising guide kan het hier soms tot acht knopen stromen. We krijgen
vier knopen stroom mee en nemen de ingang van een baai waar we ons anker
droppen voor een klein dorpje net uit het vaarwater van de ferry.

Ik denk dat
elke inwoner hier een vislijn heeft. Overal waar je kan denken wordt er gevist.
Sardientjes en makreel zijn meestal het slachtoffer. Aan de ingang van de
rivier liggen tientallen bootjes waar de bemanning hun kans wagen om zeebaars
te vangen. Vreemd, wat volgens de zeekaarten is het verboden in de rivier te
vissen.

Tegen zes
uur laten we onze dinghy te water en varen naar de kade. Er is een klein
plaatsje vrij maar ook daar staan mensen te vissen. Ik heb geen andere keuze en
de vissers moeten hun lijnen opzij schuiven zodat wij onze dinghy kunnen
aanmeren. Geen probleem, eenmaal wij op de kade staan vissen zij verder
weliswaar over onze dinghy heen. Mister A zou zeggen, No problem man.

We lopen
verder tot aan een café restaurantje. We bekijken het uithangbord dat dagelijks
volgens de aangvoederde vis wordt aangepast. Portugees is niet te begrijpen en
al snel krijgen we hulp van de serveerster die een beetje Engels spreekt. We
verstaan dat zij een stoofpot met vis aanraad (een Portugese specialiteit), 15
euro voor 2 personen en het
duurste van de kaart. Als het wordt opgediend lijkt het een soort bouillabaise
van lokale vis en scheldieren; kreeft, krab, grote garnalen, gekookte schelpen,
een beetje mosseltjes, wat andere soorten vis; alles in een tomatensaus met
witte bonen en rijst. Om je vingers af te likken.

Na het lekkere avondmaal
varen terug naar de Cosi en kruipen in bed. Morgenvroeg varen we verder
zuidwaarts.

Deze nacht,
ha ha, de witte bonen doen hun werk.