Voor ons
vertrek in april wou ons moeder, op 18 mei verleden week is zij 77 jaar jong geworden, een
internetaansluiting en een iPad. Wij haden nooit gedacht dat zij dit nog zou aanschaffen
en het zou gaan gebruiken. Nu skypen
(telefoneren via internet) wij regelmatig en sinds enkele dagen volgt zij ook
onze blog. Proficiat moeder, ik ben fier op jou, doe zo voort.smiley

Tijdens de
tocht van A Coruna naar Muros heeft de bakboord genuaschoot het begeven. Een
touw van 14 mm met een trekkracht van 3500 kg is doorgescheurd. Verleden jaar
in Willemstad had ik gelukkig een reserveschoot van 16 mm gekocht en die kwam nu goed van pas. Ik had er
beter twee gekocht.

Heel Vigo
heb ik eergisteren afgefietst zoekend naar nieuwe schoten, zonder resultaat.
Hier in Spanje kunnen we alleen dromen van de goed gevulde scheepswinkels zoals
in Belgie. Uiteindelijk ben ik naar de korts bijgelegen handelaar gegaan en
nieuwe touwen laten bestellen, nu in dynema (supersterke touw) met een trekkracht van 8000 kg. Maandag komt de touw aan, dinsdag varen
we mogelijk richting Portugal.

Bij ons
vertrek in Zeebrugge had ik de ritssluiting van de Genuabeschermhoes stukgemaakt.
De beschermhoes heb ik eergisteren met een zeilmaker meegegeven die hier in de
haven een bimini aan het plaatsen was. Daarnet heeft hij de gemaakte
beschermhoes teruggebracht, kosten 20 Euro, twee reserveclips voor de rits en
transport uit Vigo inbegrepen. Ongelooflijk !!!.

De crisis
die Spanje doet menig bedrijf en zelfstandige anders denken. Handel drijven is hier
niet makkelijk. De Spanjaarden hebben het financieël heel moeilijk. Men doet
alles om te verkopen en service wordt gegeven. Doordat we meer met de dinghy
varen hebben we meer benzine nodig. Gisteren kocht ik een extra jerrican voor
benzine. Hier in het dorp is geen benzine verkrijgbaar en de verkoper stelde zonder
vragen zijn wagen ter beschikking om benzine 3 km verder te gaan halen.

Gisteren in
Corine met twee Spaanse vriendinnen naar Vigo gaan shoppen. Resultaat: een paar
schoenen, twee zwemshorten en een bikini. Ik ben gaan vissen en resultaat: mijn
eerste twee vissen zijn gevangen; een makreel en een geep. De vislijn begint op
te brengen.

Voor ik
ging vissen ben ik tot achter de brug aan Vigo gevaren. Op de kaart leek het
een leuk ankergebied maar in werkelijkheid was het niets speciaals. Er zijn veel fishfarms en wat industrie wat het uitzicht over het landschap verstoord. Ook
wordt het daar diep in de baai te ondiep voor onze Cosi, wat het ankeren beperkt. De haven van Moana, waar we nog steeds liggen, is het meest gunstige en biedt het
mooiste uitzicht.

Brood bakken
met de broodbakoven doen we alle twee dagen. Lekker bruin brood en gemaakt met
bloen van Aveve. De weinige bakkers verkopen enkel bagetten wit brood. Wij hebben verschillende soorten bloem mee en vullen dit
aan met tarwezemelen.

Groenten zijn
beperkt beschikbaar, de varieteit bestaat uit salade, soms prei, een soort
koolblad dat ik nog niet ken, witte kool die toch niet hetzelfde smaakt als bij
ons, brocolie, pepers, ajuin en look.
Het fruit is hier sappiger van smaak en wordt in een ruim
asortiment aangeboden. Grootwarenhuizen van formaat als in België zijn we nog
niet tegengekomen, ook niet in Vigo.

Vigo is een
mooie moderne stad en telt ongeveer 300.000 inwoners. Vigo heeft ook de
grootste visserhaven van Europa.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vigo_(Spanje)

Wekelijks komen hier cruise schepen toe met duizenden toeristen. Dat zie je ook aan de prijzen tov Moana. De
stad beschikt over prachtige gebouwen en in de druk bezochte winkelstraten zijn
alle grote merken thuis.

Hier in het dorpje Moana is niet zo veel te beleven. We kennen een goede tapabar met restaurant. Het is wat bergop stappen tot aan de kruising Portal Do Almacen en heeft als naam Bar O Novo Cruce. Dit voor diegene die hier ooit zouden komen. De uitbaatster Josefa is supervriendelijk en op elk uur bereidt om te koken. Restaurants gana in Spanje ten vroegste om 21.00 uur open. Gerechten die niet op de kaart staan kan je een dag op voorhand bestellen. Zo hebben wij hier eens mosselen besteld en op een andere dag paella. Vreemd is dat je deze gerechten hier nergens op een menukaart tegenkomt.

Josefa heeft in haar
“Bar O Novo Cruce” gewoonlijk haar dagelijkse vaste klanten en haar caféke draait op volle toeren. De gerechten zijn simpel maar heel lekker, de keuken is verzorgd.

Groetjes uit Moana 25° C