Sinds onze aankomst op de Riu Arousa hebben wij
lekker geluierd en het ziet er naar uit dat we nog een tijdje in deze streek
blijven.

Na enkele dagen voor anker gelegen hebben een haventje gevonden dat ons hart gestolen heeft. Een klein dorpje genaamd Santa
Magdalena en iets verderop de kleine stad Boiro liggen in dezelfde baai. Santa Magdalena heeft niet veel te
bieden maar de gezellige dorpskern op de heuvel met uitzicht over de hele baai
doet ons wat. Langs de waterkant is een mooie wandelweg aangelegd en biedt vele
mooie uitzichten met helder blauw water waardoor je meters diep de bodem ziet.

Ik heb me een kleine vislijn aangeschaft en
tracht dagelijks de kost te verdienen. Als we onze magen met mijn gevangen vis
moesten vullen zouden we nogal wat kilo’s verliezen. Anderzijds voor de
investering van het visgerief hadden we makkelijk een viertal keren op
restaurant kunnen gaan.

De laatste week hebben wij vrij veel zon te
zien gekregen en onze huid kleurt mooi bruin alhoewel wij ons goed met
zonneprodukten insmeren. Vanaf morgen voorspeld de méteo enkele dagen vochtiger
en kouder weer. Eerst dachten we eraan om zuidelijker te varen maar ook daar komt
regen en staat er veel meer wind dan hier. Willen we de regenperiode vermijden zouden we tot Lissabon moeten doortrekken en varen we toch mooie streken zonder bezichtigen voorbij. We hebben na Riu Arousa nog twee riu te verkennen en dat
zijn we ook zinnens. Vervolgens is de Stad Porto met de Douro rivier aan de beurt.

Het kleine privé haventje waar we verblijven telt een 30 tal boten
van alle aard en is enkele jaren geleden gans vernieuwd. De steigers zijn
kraaknet en meermaals per dag loopt de havenmeester met de borstel rond om de
steigers te borstelen. We liggen aan de buitenste steiger van het haventje en hebben vrij zicht over gans de baai. De neus van de Cosi ligt pal in het noorden en zo hebben we de ganse dag zon in de kuip. Er is 24/24 uur bewaking door drie havenmeesters. Wil je
even buitenvaren dan staan ze klaar, zien ze je aankomen staan ze weeral klaar
om te helpen. Zulke service hebben we in België, Nederland, Frankrijk of
Engeland nooit gekregen terwijl we daar tot vier keer meer betalen.

Corine wil naar de kapper!!! en het is ook nodig. Om vier uur na de
middag rijden we bergje op om te kijken welke producten ze gaan gebruiken.
Vanwege het dunne fragile haar van Corine moeten we daar extra attent op zijn.
Ik ga ondertussen wat spaanse woorden en zinnen vertalen en dan maar hopen dat
wij de kapster verstaan.

Het vervolg hoor en zie je de volgende dagen
met teks en foto.